tres amigos online bigos

L-A-M-Y

2009-04-13T22:45:00.003+02:00

Haloooo? Gdzie się podziało to stadko? Rozpierznięte na cztery strony świata, każdy trawkę na swojej pampie podgryza. Nikt, nic do powiedzenia nie ma?

Może małe meeeee?

Albo duże beeee?

Wzywam wszystkie lamy!

Dajcie głos!

;)

LamaF

Nostalgicznie w styczniu

2008-01-17T21:48:00.000+01:00

No i stało się, mamy kolejny rok, już 2008!
Wciąż nie mogę się nadziwić tempu z jakim mijają kolejne lata. Kolejna dekada już nam stuknęła, kolejnych siwych włosów na skroniach przybywa, kolejnych włosów ubywa.
A wciąż tak żywe są w mojej pamięci wszystkie te minione sylwestry, dosłownie jakby wczoraj świat drżał przed katastrofą jaka nas czeka gdy zwariują komputery w roku 2000, jakby chwilę temu sztuczne ognie latały nad ulicą w Korbielowie. ;)

Nowy rok zaczął się szybko, że nawet nikt z nas nie zdążył wspomnieć o tym na blogu.
I zaczął się nie tylko szybko, ale również dość niespodziewanie, szczególnie dla niektórych.
I mimo lat, znów wszyscy trzej jedziemy na tym samym wózku!

Co nam przyniesie ten rok?
Cholera, ale mnie wzięło na wzloty ;)
Kto wie, poprzedni też miał coś tam przynieść i gówno przyniósł :)
Ten nie jest pewnie tak spektakularny w swoich planach dla naszej trójki, ale może dlatego będzie jakiś przełomowy? A czy my w ogóle potrzebujemy przełomów?
Hm.....
Plany są duże, szczególnie jeśli idzie o temat jakże wdzięczny do opisywania i pokazywania na blogu - czyli podróże. Bardzo liczę że uda się zaliczyć przynajmniej dwie fajowe eskapady! Z czego jedną mega wypasioną. No ale zobaczymy.
Na razie nie możemy się zorganizować w temacie wyjazdu na narty, ale damy radę, a jakże ;)

Nostalgicznie i lakonicznie przywitałem nowy rok na bigosie, następny wpis będzie bardziej konkretny, bez zbędnego pieprzenia, mam nadzieję ;)

Aaaaaa, no i muszę wreszcie uruchomić zapowiadany projekt,
wszystko już czeka, trzeba się tylko przenieść ;)
Jeśli nadmiar obowiązków nie przeszkodzi, może ogłoszę to już całkiem niedługo.

A tym czasem wszystkich ciepło pozdrawiam i życzę nam jak najlepszego 2008 roku!
Radości, optymizmu, szczęścia i szczęśliwości.

Ciao ;)

Prawie świąteczna niespodzianka

2007-12-07T22:46:00.000+01:00

Panowie,
to w sumie informacja kierowana tylko do wąskiego grona odbiorców... czyli do Was ;)
otóż, tak w przedświątecznym szale który powoli ogarnia wszystko wokół, postanowiłem sprawić nam taki mały prezent ;)
Wyszło kurcze chyba trochę pedalsko, ale co tam, na przekór Kazikowi... "niech się wstydzi ten co widzi" ;))))

niespodzianka jeszcze dni kilka i się wyjaśni, teraz jeszcze o tym nie powiem, chcę odrobinę zbudować napięcie... jak wszystko zadziała dam znać.

aha, to nie będzie nie wiadomo co wielkiego, takie coś w kategoriach mały patent ;)

to pozdrawiam i see Ya!

Zagadek ciąg dalszy..

2007-11-23T09:46:00.001+01:00

No cóż, wkręcające jest to blogowanie. Koledzy nie próżnują, a że ostatnim hitem okazała się zagadka kolegi FRania to chciałbym w tym klimacie w moim poście pozostać. Aczkolwiek nagród nie przewiduję. Liceum, to były czasy...pamiętacie jak wycieraliśmy podłogę tego zacnego budynku niejakimi "zdzisławkami" (dla niewtajemniczonych - kapcie, których nazwa pochodzi od imienia Dyrektora, dumnie prezentującego owe laczki na swoich kończynach dolnych). Wprawdzie po liceum nasze giry pomaszerowały na inne uczelnie to jednak zbyt wiele nas łączyło aby mogło rozerwać (nie nas oczywiście ino przyjaźń). Jedną z takich działalności była kariera (sick!!!)...no nic nie mogę zdradzić tego co kryją zdjęcia. Kto na nich jest to nie trudne, a gdzie i z kim to temat do rozwinięcia...

Vol.1

Już pamiętacie te cotygodniowe wypady w środowe wieczory??? Nie? Kolejne zdjęcie rozwieje wszelkie wątpliwości :)

Ile to trwało? Rok? Dwa? Zabawa była niezła, przynajmniej dla nas...Zostawiam posta w lekkim zawieszeniu, licząc na rozwinięcie tematu przez szanownych kolegów w komentarzach. Filu.

Ps. żebyście nie mieli pretensji, że zdradzam tylko wasze facjaty z przeszłości również się ujawniam.

heli, który zawisł na miastem...

2007-11-22T14:24:00.000+01:00

No tak, panowie się żeście ostro rozkręcili tylko Filu na drugim końcu świata gdzieś z tyłu został. Spieszę nadrobić zaległości aczkolwiek rozgrzaliście klimat tymi egipskimi tropikami a u mnie za seulskim oknem brrrr, wolę nie sprawdzać. Anyway, zapomniałem o ciekawej wyprawie w podseulskie góry, które może wysokością nie grzeszą ale trudnością szlaków z kolei jak najbardziej...zresztą sami zobaczcie. Pionowe ściany, ostre zbocza, długie wąwozy...raj dla amatorów-wspinaczy ale jak się okazało tego niedawnego jesiennego dnia, nie dla wszystkich.

Swoją wycieczkę rozpocząłem od malowniczych ujęć świątyni buddyjskiej, wtłoczonej w w górski masyw. Ciekawe kto i jak długo wnosił materiały do budowyale cieszę się, że nie musiałem to być ja. Sam trekking w zupełności mi wystarczył.

Jak się szybko okazało, to nie ekspozycja była największą trudnością tego dnia ale tłumy Koreańczyków, którzy masowo wybrali sobie tę najtrudniejszą wokół Seulu górę Dobongsan jako miejsce niedzielnego spaceru. O dziwo, niespecjalnie przejmowali się trodnościami terenowymi rozbijając swoje biwaki w najbardziej wyeskponowanych miejscach. Hop-siup, kocyk a na kocyku jajeczko, ziemniaczek i 100 różnych rzeczy, których nazw nigdy nie wymówię. Jako że znacie już uwielbienie tego narodu do jedzenia z poprzedniego posta, możecie wyobrazić sobie całą restaurację wnoszoną 700-800 metrów w górę. Dla niektórych deserek czyli 20% koreańska wódka Soju, skończyła się sturlaniem w przepaść. Właśnie Państwo Kim szukają sturlanego kolegi...

Może będę zbyt brutalny i nie okażę współczucia dla bliźniego ale najbardziej interesowała mnie akcja ratunkowa a głównie helkopter, który zawisł w powietrzu. Who knows, może mu się benzyna skończyła ;-)

Kupa latającego żelastwa wzbudziła popłoch i zainteresowanie wśród weekendowych wycieczkowiczów, którzy masowo zaangażowali się w akcję ratunkową, odstawiając nawet na chwilę na bok swoje papu

Ja jednak oddaliłem się w innym kierunku wykorzystując moment rozluźnienia na szlaku i prawie samotnie zaatakowałem szczyt, poniżej którego, hmm sami zobacznie z bliska wygląda iście zajebiście.

Załączam dokumentację kolażową (nie kolarską) z tej wyprawy. Kolejki do łańcuchów na Giewoncie to naprawdę pikuś, bo w tutejszych górach po prostu kolejek nie ma. Wszyscy atakują na raz w obawie, że Kim, Lee lub Park idący za tobą, zajmie intratne miejsce na rozłożenie kocyka. I co wtedy? No cóż, straci się niebywałą okazję do sturlania się w przepaść się. Yo!

MADE IN EGYPT VOL.#2

2007-11-21T20:33:00.000+01:00

Tym pięknym zdjęciem zrobionym przez Weronka DDR-owskim analogiem chciałbym zacząć część drugą egipskich opowieści. Fota świetnie oddaje kolejny powód dla jakiego wybraliśmy się w pierwszy tydzień listopada do Egiptu. Tym powodem jest oczywiście słońce i temperatura. W trakcie naszego pobytu wahała się między 34 a 29 stopniami - naaaaajs - parasol był więc momentami przydatny.

Jak już nie mogliśmy znieść słońca raczyliśmy się w przyplażowej knajpce egipskimi Stellami.

...czas leniwie leciał...

... a Zgódi robił się coraz mniej wyraźny. ;)

I tak dochodzimy do kolejnego powodu dla jakiego wybraliśmy się do krainy faraonów.
Nie chodzi bynajmniej o żłopanie a nurkowanie. ;)

Na kilka dni zamieniliśmy nasze leżaczki na pokłady jachtów wycieczkowo-nurkowych. To bardzo popularne w Egipcie, za 40-50 dolców można spędzić cały dzień z posiłkiem na takiej łódce pływając od rafy do rafy.

Szyper właśnie znalazł miejscówkę, obsługa jachtu - trzech panów na zdjęciu - próbuje przycumować - tu akurat do rafy (sic!) i zaczynają się kąpiele, snoorklowanie bądź też schodzenie ze 'sprzętem' w parach. ;))

Świat podwodny jest niewiarygodnie piękny, mieni się wszystkimi kolorami, jest pełen korali, rozgwiazd, najróżniejszych roślinek i żyjątek. Pływają sobie kolorowe rybki o najróżniejszych kształtach: długie niczym węże mureny, czy płaskie jak talerze płaszczki. Można napotkać żółwie i ośmiornice, a jak się ma farta to można też trafić na delfiny.

Nam się podczas nurkowania nie udało, ale widzieliśmy takie stadko podczas powrotu łodzią. Wszyscy wtedy wariują, gwiżdżą i wiwatują, bo spotkanie delfina podobno przynosi szczęście (tak jak zresztą wiele rzeczy w Egipcie;))).

A teraz historia piratów z Warszawy. Siali oni popłoch na egipskich plażach napadjąc zza parasoli, zabierając rosyjskim dzieciom foremki i grabki. Tu na zdjęciu przestraszony tata i wmurowana córka.

Ich wybryki wieczorami przenosiły się do eleganckich restauracji. Robili burdy i wszczynali bijatyki pod stołami. Zdegustowani rosyjscy turyści przy innych stolikach zaklinali się, że więcej do Egiptu nie przyjadą.

Wybryki pirackie ukrócił w końcu sprytny egipski kelner, który skasował piratów na 100 Euro za homara. Miny im zrzedły, porfele schudły i od tego czasu nie nękali już rosyjskich turystów w egipskiej krainie.

I to tyle. Za oknem deszcz ze śniegiem, wiatr i dujawica. Zakończę dwoma ostatnimi fotami z okien naszego pokoju hotelowego w Hurgadzie. Ciao!

Zagadka

2007-11-21T20:22:00.000+01:00

Właśnie znalazłem gdzieś między książkami i nie mogłem się powstrzymać, żeby nie zawiesić na bigosie.

A zagadka brzmi - kto jest na fotografii? gdzie zdjęcie wykonane było oraz w którym roku?

W nagrodę opublikuję całą fotografię. Odpowiedzi wpisujcie w komentarz.

Tak jest! To Filip - podobno w komunijnym garniturze. ;) Wygląda na dumnego ze swoich kumpli. ;)

Impreza to Wielkanocne śniadanie, które miało miejsce 14 lat temu - czyli prawie połowę życia temu.

Stoły, a w zasadzie ławeczki rozstawione w sali gimnastycznej - widać kosz i drabinki - no a osobą z lewej strony Hewla jest Kwiatos. Ja miałem przyjemność zasiąść po prawicy szanownego kolegi. Co za muuuucha! ;)

MADE IN EGYPT VOL#1

2007-11-19T21:43:00.000+01:00

No to Guys sprowokowaliście mnie.

Poziom z postu na post rośnie, zdjęcia, komentarze coraz lepiej wchodzą/wychodzą, a ja właśnie dowiedziałem się, że moja mama zaczęła pisywać felietony do jednego z poczytniejszych pism w Polsce. Nie mogę więc splamić honoru rodziny. ;)

Dużo dzieje się wokół i prawdę mówiąc trochę nie nadążam z przyswajaniem rzeczywistości, co dopiero z relacjonowaniem jej na bieżąco. Wybieram więc najciekawszy kąsek...nasza podróż do Egiptu.

Założeniem wyjazdu było połączenie kilku aktywności. Po Azji byliśmy nieco zmęczeni ciągłym bieganiem od świątyni do świątyni, z portu, na bazar rybny, z bazaru w dzielnice handlowe, itd. (Filu bez urazy, ten wyjazd zaliczam do jednego z najwspanialszych w moim życiu i to NIE ze względu na Tokyo).

Anyway, po kilku miesiącach ciężkiego zapieprzania chcieliśmy trochę wygrzać nasze zmęczone tyłki (o tym zresztą pisał już RZ).

Chcieliśmy też poganiać z aparatami fotograficznymi. Nadmienię w tym miejscu, że to taka nasza wspólna zajawka ostatnich miesięcy. Otóż Zgódi, Wero i ja, co drugi weekend grzecznie o dziewiątej rano pojawiamy się na zajęciach z fotografii i bynajmniej nie przysypiamy, ale słuchamy, notujemy i pstrykamy. ;)

Miejsce wydawało się pod tym względem doskonałe i takim też było.
Hurgada to stara wioska rybacka przystosowana do potrzeb turystycznych. Uchodzi za najbardziej dzikie ze wszystkich egipski dostępnych turystom miejsc.

Z biegiem lat również i Hurgada stała się jednak miejscem komercyjnym, nastawionym w dużym stopniu na słowiańskich turystów. Nie będę pisać, że wielokrotnie byliśmy witani w ojczystym języku, czy nawet najbardziej aktualnymi zwrotami w stylu - witaj, mordo ty moja! - lub - Adam Małysz, Kasia Figura, mucha ruch karalucha. ;)

Nie chcę też pisać o namolnych sprzedawcach wciskających tandetne suweniry, 'oryginalne' papirusy, czy perfumy KENZO - for just five dollars.

Chcieliśmy zobaczyć trochę inny Egipt, po części nam się to udało. Nasz hotel znajdował się blisko starej Hurgady, czyli największego arabskiego bajzlu. Oto chodziło! Ciemne zakamarki, swojskie sklepiki, gdzie biali rzadko zaglądają, zakazane twarze arabskich dilerów lokalnych ziółek, fryzjerów, czy producentów badziewnych jedwabnych garniturów z Kairu...wszystko na wyciągnięcie ręki i pociągnięcie spustu migawki.

Nie powiem, kilkukrotnie poważnie najedliśmy się strachu, Weronek ciągnął mnie za rękaw cedząc przez zęby: "wynośmy się stąd!". No i przeważnie z gracją i słowiańską elegancją wynosiliśmy się, ale były też sytuacje, gdzie nie dawaliśmy za wygraną, rozstawialiśmy sprzęt, a lokalesi opowiadali nam swoje historie.

Każdy kto był w Egipcie, a szczególnie w Hurgadzie i Dahab wie, że beduińskie dziaciaki są tu często wykorzystywane na ulicach do sprzedaży różnych produktów - tu akurat w roli sprzedawców super tanich zachodnich fajek.

To jedna z piękniejszych scenek z ulic Hurgady, jaką udało nam się złapać - CHAO INTER NET - szyld kafejki internetowej, nieufny właściciel półgębkiem wystający zza futryny swego pawilonu i tradycyjna uliczna sceneria - graty na sprzedaż wystawione na zewnątrz, po prawej galanteria męska, po lewej szczoty do mycia naczyń oraz wiadra, nad nimi tradycyjne papirusy, a w tle monumentalny Jeep.

Teraz jeszcze bardziej klimatyczny obrazek...zakład ramiarski...lustra, obrazy, tekst koranu i wszystko czego zapragniesz w złotych, zdobionych ramach. Biznes jak każdy inny, jest biuro połączone z warsztatem, jest wóz firmowy zaparkowany przed wejściem. Tak się zarabia w Egipcie na chleb powszedni.

Ale biznes w Egipcie to nie tylko praca. Ba! To głównie relacje z ludźmi. Dobrze idący biznes, to sąsiedzkie układy z innymi sprzedawcami oraz przyjacielskie relacje z klientami. Dlatego do typowo egipskiego sklepu nie da się wejść, wskazać towar, zapłacić i wyjść. Transakcja musi być poprzedzona zapoznaniem, tradycyjną szklaneczką herbaty, czy jak w przypadku tego rzeźnika dymkiem z firmowej sziszy przed sklepem.

Produkcja sziszy to swoją drogą chyba oddzielna gałąź egipskiego przemysłu. Szisze są popularne oczywiście wśród lokalesów, ale i udostępnione szerokiemu ogółowi turystów, bądź to w szisza barach, bądź w szisza shopach, gdzie można wybrać z tysiąca i jednej szisz.

Egipski przemysł ma jeszcze kilka innych gałęzi: sprzedawcy faraonów, sfinksów, skarabeuszy, wspomnianych wcześniej papirusów, naszyjników, pseudo-perfum, magnesów na lodówki, tkaczy dywanów z wielbłądziej sierści (sic!), czy też wyrabiaczy pustynnych pejzaży z piasku we flakonach po zużytych perfumach (kooperacja ze sprzedawcami pseudo-perfum). Oto fota z jednego z takich suwenirowych supermarketów. Sprzedawcy ciupag z Zakopca mogliby się wiele nauczyć tutaj.

Jako ekipa Discovery Channel oczywiście obiecaliśmy właścicielom shopu zamieszczenie ich wizerunku w publikacji. Tym samym z nieukrytą radością to czynię. ;)

No i jeszcze jedna z takich chwil, gdzie Weronkowi niewesoło było. Wizyta w egipskim zakładzie fryzjerskim...kiczowate kolorki, lustra w kształcie serca i plakaty z egipskich edycji Bravo...no i dwóch prawdziwych fach-manów chcących przerobić moje blond-bóstwo na królową Nefretete ;)

To była długa i wyczerpująca wycieczka po ulicach starej Hurgady. Zmęczeni tutejszymi ludźmi odnaleźliśmy kilka ładnych, nocnych landszaftów...tym razem, co bardzo rzadkie, pozbawionych Egipcjan.

... i jeszcze tradycyjne długie naświetlanie na środku ulicy...

...i to bardzo długie...

Dobra, to chyba najdłuższy post so far. W następnej części wyprawa na egipskie plaże, rafy, egipscy przyjaciele oraz słowiańscy piraci nabici w butelkę najdroższym homarem Morza Czerwonego. Ciao!

Tak powstaje historia, czyli Polska w finałach ME 2008!

2007-11-18T21:41:00.000+01:00

W krótkich, żołnierskich słowach - Polska po raz pierwszy w historii wywalczyła awans do finałów Mistrzostw Europy, a reprezentacja blogowego tercetu na meczu była i relacje przygotowała.
Mecz odbył się na stadionie Śląskim w Chorzowie.
A graliśmy z reprezentacją Belgii.
Co by było śmieszniej, to oczywiście ja, jako znany wszystkim kibic piłkarski, na meczu byłem, sam siebie zaskakując ;)
Gdy opowiadałem Filowi, że będę pisał o meczu, nie mógł wyjść ze zdziwienia co się dzieje ;)
"Ty się normalnie kibicem stajesz" - tak mi powiedział ;)

Ale, ale... mecz był ważny, a że okazja do zobaczenia go na żywo się trafiła, to oczywiście jak mogłem nie skorzystać ;)

Niestety było potwornie zimno, na śląsku zima na całego - hałdy śniegu, mróz siarczysty i o dziwo mgły.
Z tego powodu zdjęcia z relacji nie będą pewnie pierwszej jakości, ale reporterski to materiał!
Stadion Śląski to obiekt znacznie pojemniejszy niż ten z którego przekazywałem relacje ostatnio. Las szalików naprawde robił wrażenie!

Doping był silny.
Ty bardziej że to jeden ze sposobów na walkę z zimnem. A że w dopingu pomagały jakże urocze cheerleaderki (no co za amerykańszczyzną zaleciało), to kibicie nie próżnowali ;)

Może nie wszyscy i nie cały czas, ale generalnie wsparcie drużyny nieustannie szło z trybun!

Gwiazdy wieczoru to praktycznie nieodmiennie, jak w przypadku ostatniej relacji - Smolarek i Boruc, z których ten drugi nawet aż tak bardzo się nie napracował ;)

Lokalizacja obiektywu aparatu tym razem była troche mniej korzystna, stąd ujęcia zza brami nie pokazują równo przebiegu całego widowiska. Zresztą, zasłaniali mi ujęcia troche bardziej zaawansowani koledzy po fachu ;)

Jednak w momencie, gdy padła pierwsza bramka, tak pięknie wpakowana przez wspomnianego wcześniej Smolarka, który niby niedbale wyminął goalkeepera drużyny belgijskiej i będąc juz sam na sam z bramka delikatnie posłał piłkę w kierunku siatki.... a potem stanął twarzą do obiektywu i promieniał radością patrząc w naszym kierunku! ;))

Oczywiście na trybunach zapanował szał - kibice zaczęli wymachiwać szalikami i wrzeszczeć w euforii ;)

W drugiej połowie kolega Smolarek wpakował jeszcze jednego gola i nasi chłopcy wygrali z Belgią 2:0!

Po skończonym spotkaniu wśród ekipy zapanowała radość - tańce na środku boiska, podrzucanie trenera, ogólnie piłkarskie święto!

Doniosłą atmosferę budowały również dźwięki "We are the champions" ryczące z głośników, oraz fajerwerski, które nagle rozbłysły nad stadionem!

Atmosfera była tak wyjątkowa, że zrobiło się wręcz sentymentalnie! Łzy radości, wzruszenia, uniesienia pojawiały się w niejednych kibicowskich oczach!

W tych oczach jest również coś w rodzaju wielkiej nadziei, że na samym Euro, nasi piłkarze nie przyniosą nam wstydu!

Tym samym, tu na tym forum, deklaruję iż postaram się w przyszłości również o relację na żywo z któregoś ze stadionów Austrii lub Szwajcarii!

A za 5 lat Euro w Polsce i na Ukrainie! Mimo wszystkich sceptycznych głosów, ja wierzę że będzie dobrze. Kibice wierzą również!

ps. ale się sentymentalnie zrobiło ;) panowie, tylko bez łez ;)))

Eunucho-wóz, bounce do 6 rano i taniec z gfiaztami

2007-11-18T21:06:00.000+01:00

Tym razem, relacja zdjęciowa zapewne w niczym nie będzie aspirowała do artystycznych, czy choćby rzemieślniczych, albo nawet ostatecznie reporterskich ujęć.
Ale z punktu widzenia wartości sentymentalnej, będzie to materiał godny zobaczenia ;)

W ostatnim tygodniu firma zorganizowała nam wyjazd integracyjny.
No i jak zwykle, dwie trzecie składu redaktorskiego naszego przedsięwzięcia internetowego było na wyjeździe obecne.
Na wyjazd pojechaliśmy nie jak wszyscy grzecznie autokarem, ale w gronie trzech egipskich Eunuchów, wybraliśmy się eunucho-wozem ;)
Droga upłynęła nam błogo, jako że z drugim współpasażerem raczyliśmy się żołądkową gorzką.
Dotarłszy na miejsce intensywnie bounce kontynuowaliśmy, a kolega Eunuch-kierowca, szybko nadrobił i dołączył do jakże wyjątkowego stanu uniesienia ;)

Trzech Eunuchów rozkręciło imprezę!
Furorę robiła oryginalna figura taneczna zwana Piramidą ;)
Woda ognista lała się strumieniami, powodując coraz większe rozluźnienie i zanik zdolności racjonalnego oceniania ryzyka wśród całej ekipy.
A aparat wędrował z rąk do rąk, robiąc również nam coraz to nowe zdjęcia, takie mniej i pewnie czasem trochę bardziej kompromitujące ;)
Szczególnie nad ranem, gdy część składu umierała ze śmiechu i prześcigała się w pomysłach na robienie psikusów mniej już świadomym czaso-przestrzeni kolegom. A to wiązanie sznurówek, a to przekłuwanie uszu (tego nie zrealizowaliśmy ;).
Pierwszego dnia party skończyło się o 6!

Dzień drugi był bolesny!
Po 4 godzinach intensywnego snu i dochodzenia do siebie, zaczęliśmy zajęcia. Taka to integracja :/
Nauki tańca!
Pot kapał, powietrze było przesycone wydychanym, nie do końca jeszcze strawionym alkoholem ;).
Ale jako że na ofiary nie trafiło, to mimo kacowego cierpienia, w mig kroki chwytaliśmy, Kondzia podrzucaliśmy, a dziewczynami wywijaliśmy!

Oj działo się, działo! ;)))))))))))))))

Gawarit Kamandir!

2007-11-18T20:35:00.000+01:00

Zioma pogięło!
Albo ma dobrego dilera! ;)
Kochani, nic z tych rzeczy!!
Otóż, na łamach internetowych, chciałem pokazać że, oraz jak ćwiczymy nasz warsztat fotograficzny!
Do profesjonalizmu nam jeszcze daleko, ale zabawy mamy całe mnóstwo!
W poprzedni weekend, przy okazji zajęć w studiu, ćwiczyliśmy między innymi układ świateł, portret, zdjęcie zbiorowe i kilka jeszcze innych elementów.
A jako że przy okazji powstało całe mnóstwo zdjęć, tak więc taki malutki wycinek pracy przedstawiam.

Autoportret też próbowaliśmy zrealizować ;)))

Upał w listopadzie

2007-11-18T17:30:00.000+01:00

Równo miesiąc minął, od czasu gdy po raz ostatni (i jak na razie jedyny) publikowałem relacje na bigosowych kartach.
I tak myślę sobie że tak być nie może! ;))
Stąd dziś, choć zmęczenie po trzydniowym balecie, daje się mocno we znaki, mam w planach napisać i pokazać co nieco, z naszych ostatnich poczynań. Tym samym, żywię nadzieję, że zainspiruję moich druhów do czynienia swojej powinności ;) Filu - brawo, że wreszcie swoje dupsko posadziłeś przed kompem i skrobnąłeś wpis! Goooood!

Ale do rzeczy!
Tak Nam się zdarzyło, że .... w listopadowe, z reguły zimne, deszczowe i szare dni, takie gdy zazwyczaj pogoda nie zachęca do wyjścia z domu ... smażyliśmy Nasze cielska na słoneczku!
Wybraliśmy się w tym celu do gorącego i słonecznego Egiptu.
To naprawdę uczucie cudowne, wysiąść z samolotu, do którego wsiadało się w czapie i kurtce, i poczuć fale ciepłego powietrza, zapach upału, smak letniego słońca!
Lato zimą to jest to!
Co prawda dla niektórych wyjazd zaczął się przygodami ;) Dla innych, nie do zniesienia okazały się fale leciutko wzburzonego morza, oraz stres pierwszego zejścia pod wodę ;)
Po trudnych początkach było już tylko lepiej ;)

Palmy, piaseczek, lazurowe morze o temperaturze niewiele niższej niż powietrze, zimny browar i przyjaciele! Takie były nasze zimowe wakacje!

W ciągu dnia oddawaliśmy się tylko rozkosznym przyjemnościom.
Leżenie na leżaczku! To jest to! Gdy w Polsce pierwszy śnieg, który jak zwykle zaskoczył drogowców ;)
I obcowanie z naturą!
Z życiem podwodnym!
Pływanie wśród raf, ryb i różnych morskich żyjątek, których w okolicznym morzu całe mnóstwo, ćwiczenie pływalności i wykonywanie działań matematycznych na głębokości 30 metrów ;)

A wieczorami, snuliśmy się po mieście.
Czasem zachodząc do lokalnych knajpek (Komar się kłania;))), przemierzając uliczki, gdzie więcej, ale i takie gdzie już mniej turystów się zapuszcza.
Bardzo szybko, wręcz ku naszemu zdziwieniu, okazało się że pracujemy raz dla BBC, raz dla Discovery, innym razem tylko dla zwykłej codziennej gazety w Holandii ;)
No ale cóż, może również dlatego nikomu nic się nie stało ;)
Statyw jednak budzi respekt ;)

Co prawda, nie obeszło się bez groźnych incydentów!
Zaatakowani przez piratów, musieliśmy się zaciekle bronić!
Nikomu jednak nic się nie stało, a piraci, jak się okazało, wcale nie byli tak groźni, jak się prezentowali ;)

Ale cóż, wyjazd był cudowny i za rok mamy zamiar zrobić powtórkę!
W tym roku reprezentacja była silna: 6 i pół osoby ;), mam nadzieję że za rok będziemy w mocno większym składzie!

z łopatą na...ryby?

2007-11-17T09:07:00.000+01:00

No i w końcu nadeszła również chwila dla Fila, czyli przemogłem swoje wrodzone lenistwo i blogową nieśmiałość aby coś na forum bigosowym skrobnąć...zwłaszcza że o jedzeniu prawić będę. W odległej Korei temat papu i michy jest często zaczątkiem pogadanek telefonicznych między kochankami a poważnym "dyshonorem" dla Koreańczyka jest nie zaprosić gościa na wspólny posiłek...ale do rzeczy. Czy wiecie do czego mogą służyć przedmioty typu widły, łopata i robocze rękawice? Hehe, zapraszam do obejrzenia relacji zdjęciowej w formie kolażu z weekendowej wycieczki nad morze żółte w trakcie odpływu. Ustępująca woda tworzy szerokie bagniste plaże, gdzie chowają się małże, ślimaczki i inne żyjątka, których nazw nie znam nawet po polsku ale smakują rewelacyjnie...pod warunkiem dodania odpowiedniej ilości sosu "Kotsudzang" robionego na bazie ostrej czerwonej papryki. Po kilku godzinach porannych poszukiwań plaże wyglądają jak rozkopane place budowy a miejscowa ludność odchodzi z wypchanymi koszami robactwa w chitynowych pancerzach. Ciekawe, trochę przypomina rodaków na grzybobraniu. Peace!

jest świetnie

2007-11-01T22:05:00.001+01:00

własie siedzimy sobie w najwspanialszym miejscu w wa-wie. zgóda jest trochę wyalienowany, jak go zagadujemy, to tylko kiwa głową, klika coś i przelicza na kalkulatorku, stuka z blachy w lapciaka i wykęca myszką potrójnego aksla. no tak, Hewel ogląda jak zwykle gołe baby w necie, albo teraz głupkowate kreskówki, no a ja muszę to wszystko ogarniać jakoś i relacjonuję z pola bitwy dla Państwa.

Z Waszyngotna...
...Pjotr Kraśka

na kanapie...

2007-10-28T00:45:00.000+02:00

siedzimy na racławickiej i pierdzimy w kanapę z okazji urodzin Weronka....sto lat kochana!!!

VIVA POLONIA!

2007-10-17T14:49:00.000+02:00

Trzy, dwa, jeden... ja zaczynam...tu się wchodzi, naciska, ogląda się z bliska ;)

Myślę że właśnie tak tu będzie - głównie przez zamieszczone fotografie ;)

Ale skoro zaczynam, to zaczynam od zagadki!Otóż - co przedstawia powyzsze zdjęcie?

Napewno większość z Was zerknąwszy, od razu stwierdzi że mam coś z głową. "Jak to co zawiera? Nic nie zawiera!", "Czarna plansza, ot co" - powiedzą jedni, "Ciemność widzę, ciemność" - krzykną za bohaterem jednej z kultowych komedii, inni. Ale prawda jest bardziej zaskakująca - otóż zdjęcie obok przedstawia stadion piłkarski, obiekt przy ulicy Łazienkowskiej w Warszawie, w czasie drugiej połowy meczu eliminacyjnego do ME 2008, pomiędzy Polską a Kazachstanem! Tak, tak, w czasie meczu nagle zgasły reflektory i wszystko zalała czarna, lepka od napięcia które towarzyszyło rozgrywkom na boisku, wszechobecna ciemność. Polscy napastnicy zostali jakby zamrożeni w akcji. Urwał się film. Dodatkowych emocji dostarczał fakt, że w chwili gdy zabrakło światła przegrywaliśmy mecz!!
Napewno jeszcze to pamiętacie ;)

Ale wróćmy do początku.
W dość zimną, bo już październikową sobotę, wybraliśmy się większą grupą na mecz. Reprezentacja tercetu - 2 z 3;).
Dla mnie było to nowe doświadczenie - pierwszy raz byłem na meczu! Dla wszystkich którzy mnie znają, fakt to zaskakujący - "Ty idziesz na mecz?". Standardowe pytanie ;). I muszę powiedzieć, że bardzo mi się podobało.

Ponieważ wszyscy w tercecie kochamy fotografię, myślę że dużo na naszym blogu będzie zdjęć. Będziemy nie tylko opisywali, ale przede wszystkim pokazywali, obrazowali rzeczywistość.

Ale wracamy do meczu, przeciez to on jest w epicentum dzisiejszego zainteresowania ;)
"Żyleta" patriotycznie dopingowała reprezentacje, od samego początku:

No i się zaczęło! Atakowaliśmy! Drybling między Kazachami i strzały na bramkę przeciwnika.

Potem zaatakowali Kazachowie.
Broniliśmy się niezawsze uczciwie ;)

Niestety bez skutków. Boruc nie dał rady obronić strzału i było 0:1

Tak było do przerwy. Po przerwie, druga połowa zaczęła się od warszawskich ciemności, ale potem było już troche lepiej. Rozkręcił się Smolarek.

W ciągu 9 minut padły z jego nogi aż 3 gole.
Goalkeeper reperezentacji Kazachstanu nie nadążał wyjmować piłki z bramki, nie mówiąc już o tym, że nie nadążał do piłki zanim wpadła do bramki ;)

A nasze chłopaki, jak to zwykle bywa (podobno) ;)) budowali chyba jakieś piramidy szczęścia :)

Cała druga połowa toczyła się praktycznie pod bramką Kazachów:
Nawet kolega Żurawski Maciej, próbował coś ustrzelić, niestety skończyło się na straszeniu przeciwnika.

Co dużo mówić, jak na pierwszy raz to podobało mi się bardzo. Mecz wygrany, atrakcji co nie miara - wszak zakładam, że nie zawsze gaśnie światło ;) Pewnie jeszcze kiedyś na mecz się wybiorę.

Ale jak można było wogóle mówić o ryzyku porażki, jak można było wątpić w reprezentacje, gdy tacy kibce nie wątpili. Następnym razem proszę brać z nich przykład! ;)

Swoją drogą, niesamowite, mój pierwszy wpis i od razu o piłce nożnej. Świat stanął na głowie.

szanpan i famfary

2007-10-14T23:26:00.000+02:00

Raz, dwa, trzy...próba klawiatury przeszła test pozytywnie. Literki są, przecinki widać, a kropki kończą zdania definitywnie. ;)

Otwieram zatem miejscówkę, w której będziemy mogli dzielić się spostrzeżeniami, które uważamy, że warte podzielenia się są, odkurzonymi wspomnieniami z naszej długiej historii, newsami gorącymi.

Rozrzuceni w różnych strefach czasowych, w różnych fazach zajętości, tu zawsze możemy zostawić ślad po swoim nagłym przypływie potrzeby wyrażenia się na forum naszej bandy, nawet jeśli pozostała część tercetu spać będzie, zasuwać w pocie czoła, czy też wykonywać cokolwiek innego.

Przecinam wstęgę, wszak teraz to modny obyczaj, zachęcam, zapraszam, namawiam. ;)